Guillermo del Toro'nun yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk film olan Cronos (1992), fantastik korku türüne benzersiz bir Meksika dokunuşu getiriyor. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüz yıl sonra antikacı Jesús Gris tarafından tesadüfen bulunan gizemli 'Cronos' cihazının etrafında döner. Bu zarif, altın böcek şeklindeki aygıt, kullanıcısına gençlik ve ölümsüzlük vaat eder, ancak bunun korkunç bir bedeli vardır: dayanılmaz bir kan susuzluğu.

Jesús Gris, merakla cihazı denemeye başladığında, kendini hem fiziksel bir dönüşümün hem de acımasız iş adamı De la Guardia'nın tuzağına düşmüş halde bulur. De la Guardia, cihazın sırrını çözmüş ve onu ele geçirmek için her yolu denemektedir. Ron Perlman'ın canlandırdığı De la Guardia'nın yeğeni Angel, bu amansız avda önemli bir rol oynar.

Cronos, sadece bir korku veya vampir filmi değil; açgözlülük, ölüm korkusu ve insanlık durumu üzerine derin bir alegoridir. Federico Luppi'nin Jesús Gris rolündeki naif ve meraklı performansı ile Claudio Brook'un De la Guardia karakterindeki soğuk ve obsesif oyunculuğu filmin temel taşlarını oluşturur. Del Toro, henüz ilk filminde bile karakteristik stilini ortaya koyar: gotik atmosfer, dini sembolizm, mekanik detaylara olan ilgi ve masumiyet ile karanlığın iç içe geçtiği bir anlatım.

94 dakikalık süresiyle sıkı bir tempo tutan film, izleyiciyi sürükleyici bir gerilimin içine çekiyor. Özel efektler dönemi için etkileyici olmakla birlikte, asıl gücünü hikayenin duygusal derinliğinden ve yaratıcı mitolojisinden alıyor. Cronos, Guillermo del Toro evrenine giriş yapmak veya geleneksel vampir anlatılarından farklı, taze bir bakış açısı arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir kült klasik. Film, ölümsüzlük arzusunun insanı nasıl tükettiğini unutulmaz bir şekilde resmediyor.