Yunan yönetmen Yorgos Lanthimos'un 2009 yapımı 'Dogtooth' (orijinal adıyla Kynodontas), izleyiciyi rahatsız edici ve sarsıcı bir aile portresiyle baş başa bırakıyor. Film, üç yetişkin çocuğu, geniş aile arazisinin sınırları içinde, tamamen izole bir şekilde yaşatan kontrolcü bir babanın hikayesini anlatıyor. Çocuklar, dış dünyaya dair hiçbir bilgiye sahip olmadan, ebeveynleri tarafından uydurulmuş bir gerçeklikte, sonsuz bir çocukluk halinde tutuluyor. Bu yapay dünyada kelimelerin anlamları bile değiştirilmiş, tehlikeli ve yasak olarak kodlanmıştır.

Lanthimos'un soğuk, mesafeli ve minimalist yönetmenlik tarzı, filmin rahatsız edici atmosferini güçlendiriyor. Oyunculuklar, özellikle çocukları canlandıran oyuncuların robotik ve öğretilmiş davranışları, sistemin yarattığı travmayı mükemmel yansıtıyor. Film, otorite, özgür irade, manipülasyon ve gerçeklik algısı gibi temaları sert bir şekilde sorguluyor. Geleneksel anlatı yapılarından uzak durarak, izleyiciyi pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp bu distopik düzeni anlamaya ve yorumlamaya zorluyor.

'Dogtooth', sıradan bir aile draması değil; toplum, eğitim ve aile içi iktidar ilişkilerine dair cesur bir metafor ve karanlık bir fabldır. Absürt diyaloglar ve beklenmedik şiddet anlarıyla bezeli bu film, rahatsız edici olduğu kadar büyüleyici. Avrupa sinemasının özgün örneklerinden biri olan bu filmi izlemek, geleneksel anlatılardan sıkılan ve sinemanın sınırlarını zorlayan işler arayan herkes için bir deneyim. Lanthimos'un uluslararası çıkışını sağlayan bu yapım, onun karakteristik stilinin tüm izlerini taşıyor.