2012 yapımı Sinister, korku türüne taze ve rahatsız edici bir soluk getiren bir başyapıt. Scott Derrickson'ın yönettiği film, gerçek suç kitapları yazarı Ellison Oswalt'ın (Ethan Hawke) hikayesini anlatır. Ellison, ailesiyle birlikte taşındığı yeni evin tavan arasında bir kutu eski Super 8 filmi bulur. Bu görüntüler, başta masum aile filmleri gibi görünse de, izledikçe içlerinde saklanan korkunç cinayet sahnelerini ortaya çıkarır. Ellison, bu filmlerin, üzerinde çalıştığı kayıp kız davasıyla ve onlarca yıldır süren daha büyük, doğaüstü bir şeritle bağlantılı olduğunu keşfeder.

Ethan Hawke, obsesif ve kariyer düşkünü yazar rolünde mükemmel bir performans sergileyerek seyirciyi karakterinin giderek derinleşen paranoyasına ve korkusuna ortak eder. Gerilimi adım adım, ustalıkla yükselten yönetmen Derrickson, sıradan ev ortamını saf bir gerilim ve korku mekanına dönüştürmeyi başarır. Filmin en güçlü yanlarından biri, bulunan o eski, sessiz filmlerin yarattığı rahatsız edici atmosferdir. Bu sahneler, modern CGI efektlerine başvurmadan, sadece fikir ve imge gücüyle izleyiciyi derinden sarsar.

Sinister, sadece 'jump scare' anlarıyla değil, işlediği mitolojik kökenli 'Bughuul' karakteri ve aile üzerindeki psikolojik baskı temasıyla da akıllarda kalıyor. Görsel estetiği, Christopher Young'ın unutulmaz ve ürpertici müzikleriyle birleşerek izleyiciyi filmin sonuna kadar kenarına kitliyor. Klasik korku unsurlarını akıllıca bir gerilim örgüsüyle harmanlayan Sinister, neden izlenmeli? Çünkü bu film, gerilimin nefesinizi kesecek kadar yavaş ve emin adımlarla nasıl inşa edilebileceğinin, ve evinizin en tanıdık köşelerinin bile nasıl birer korku kaynağına dönüşebileceğinin mükemmel bir örneği. Gerçek korkunun kaynağının bazen ekranın değil, zihninizin derinliklerinde olduğunu hatırlatan, etkisi uzun süre silinmeyecek bir psikolojik gerilim deneyimi sunuyor.